125. rocznica śmierci księżniczki Wiktorii

Dokładnie 125 lat temu zmarła brytyjska księżniczka Wiktoria, pierwsza córka i najstarsze z dziewięciorga dzieci królowej Wiktorii i księcia Alberta. Jednocześnie też była księżniczką Saksonii-Koburga i Gothy. Urodziła się 21 listopada 1840 w Pałacu Buckingham. Była bardzo inteligentna i blisko związana z ojcem. W przeciwieństwie do najstarszego brata, bezproblemowo i z łatwością przyswajała wiedzę. Dzieciństwo spędziła pomiędzy kilkoma królewskimi rezydencjami. W rodzinie nazywano ją Vicky.

W 1851 w Londynie odbyła się pierwsza Wystawa Światowa. Z tej okazji do Wielkiej Brytanii przybył pruski książę Wilhelm z żoną Augustą i dziećmi Fryderykiem i Luizą. Tak księżniczka Wiktoria i książę Fryderyk się poznali i bardzo polubili.

Jesienią 1855 książę odwiedził brytyjską rodzinę królewską w Balmoral, gdzie spotkał dziewczynę ponownie. Oświadczył się jej podczas spaceru. Rodzice księżniczki wyrazili zgodę na ślub pod warunkiem, że odbędzie się dopiero wtedy gdy będzie już siedemnastolatką. Zaręczyny pary podano do wiadomości dopiero 17 maja 1857.

Ślub księżniczki Wiktorii i księcia Fryderyka odbył się 25 stycznia 1858 w kaplicy Pałacu Świętego Jakuba w Londynie. Nowożeńcy zamieszkali w Prusach, gdzie dziewczyna musiała dostosować się do sztywniejszej etykiety i wojskowego ceremoniału. Prawie codziennie podejmowała wiele żmudnych obowiązków. Początkowo nie potrafiła porozumieć się z ciotką męża, królową Elżbietą, jednakże nigdy nie miała porozumieć się z teściami. Wiosną okazało się, że księżniczka spodziewa się dziecka.

27 stycznia 1859 Wiktoria o mało co nie przypłaciła życiem narodzin księcia Wilhelma, który także ledwo przeżył. Teściowie nie pozwolili jej go wychować, tak jak i dwoje kolejnych dzieci, Charlotty i Henryka. Pięcioro młodszych, Zygmunta, Wiktorię, Waldemara, Zofię i Małgorzatę, wychowywała już według siebie. Zygmunt i Waldemar nie dożyli dorosłości, bardzo przeżyła ich stratę. 

W 1861 książę Wilhelm został królem, a Fryderyk i Wiktoria parą koronną. W 1862 kanclerzem został Otto von Bismarck. Uprzykrzał życie zarówno Fryderykowi jak i Wiktorii. Nie lubił ich z wzajemnością. Kiedyś powstanie o tym post.

Księżniczka Wiktoria była uzdolnioną malarką, zajmowała się też działalnością charytatywną. Między innymi zorganizowała stowarzyszenie wykfalifikowanych pielęgniarek, które zajmowały się opieką nad chorymi i biednymi w ich własnych domach. Często odwiedzała szpital Friedrichshein w Berlinie. W 1871 proklamowano cesarstwo niemieckie i odtąd jej teść był także cesarzem.

W 1887 Fryderyk zachorował na raka gardła. W dniu jego wstąpienia na tron, 9 marca 1888 wiadomo było już, iż nie będzie panował zbyt długo. Zmarł 15 czerwca po trzydziestu latach małżeństwa. Na rozkaz pierworodnego syna Wiktoria wyprowadziła się z Berlina. Przeniosła się do Kronbergu w Hesji, gdzie zbudowała posiadłość Friedrichshof. W 1898 zdiagnozowano u niej nieoperacyjnego raka piersi. Wiele czasu musiała spędzać w łóżku. Jak się okazało, był to rak z przerzutami - jesienią 1900 przeniósł się do kręgosłupa. Pomimo, iż dostawała morfinę, w końcu ból stał się nieznośny i nie mogła już wytrzymać. Wyczerpana psychicznie i fizycznie, zmarła w obecności młodszych sióstr, 5 sierpnia 1901 w Kronbergu. Przeżyła swą matkę, królową Wiktorię o zaledwie kilka miesięcy.